Şahmeran Efsanesi

Cemşâs, ormanda kaybolunca bir yılanlar diyarına düştü. Şahmeran — yılanların güzel ve bilge kraliçesi — onu ağırladı, korudu. Cemşâs yıllarca Şahmeran'la yaşadı; ondan şifa sanatını öğrendi. Bir gün evine dönmek istedi; Şahmeran bıraktı ama bir sır verdi: "Kimseye benim yerimi söyleme." Cemşâs söz verdi. Ancak padişah hastalanınca hekimler Şahmeran'ın etinin şifa olduğunu söyledi. Padişahın adamları Cemşâs'ı sıkıştırdı; Cemşâs sözünü bozdu. Şahmeran yakalandı ve öldürüldü. Ama ölmeden önce Cemşâs'a son bir öğüt verdi: "Benim etimi kaynatıp padişaha içir. İlk yudumu içen şifa bulur, son yudumu içen zehirlenir." Cemşâs öğüdü tuttu; padişah iyileşti, Cemşâs zehirlenip öldü. Şahmeran'ın resmi hâlâ Tarsus'ta, Mersin'in simgesi olarak yaşar.