İsimler Sözlüğü

Türkçede selvi ağacı (servi). Uzun boylu, zarif ve kalıcılığı simgeler; halk şiirinde sevgilinin timsali olarak kullanılmıştır.

Türklerin anavatanı olarak kabul edilen efsanevi coğrafya. İran destanlarında Türk yurdunu ifade eder; Türklük bilincinin ve köklü ata yurduna bağlılığın simgesi olarak kullanılır.

Türkçede özgür, hür, serbest. Türk kültüründe özgürlük en temel değerlerden biridir; "Türk boyunca hür yaşamıştır" anlayışının yansıması.

"Dağ" + "han". Dağların hakanı; sağlamlık, dayanıklılık ve otoriteyi simgeler.

I. Göktürk Kağanlığı'nın batı kanadını yöneten İstemi Kağan'ın adı. "İstemek, arzu etmek" kökünden türediği düşünülür; güçlü irade ve kararlılığı simgeler.

Türkçede menekşe (mor çiçek). Alçakgönüllülük, samimiyet ve naifliği simgeler.

"Gök" (gökyüzü) + "han" (hükümdar). Gökyüzünün hakanı; özgürlük, yücelik ve liderliği bir arada simgeler. Oğuz Kağan'ın oğullarından birinin adıdır.

Arapça "övülmüş, takdire şayan" anlamında. Kaşgarlı Mahmut'un adıyla Türk dilbilim geleneğiyle özdeşleşmiştir.

İbranice kökenli, "Allah artırsın" anlamında. Türk kültüründe Yusuf Has Hacip (Kutadgu Bilig) ile özdeşleşmiş; ayrıca Hz. Yusuf'un güzelliği ve sabrıyla simgeleşmiştir.

"Deniz" + "han". Denizlerin hakanı; sonsuzluk ve özgürlüğü simgeler.

Soylu, efendi, hükümdar. Türk beyliğinin temel unvanı.

Hayat ağacı, dünya ağacı. Kökleri yeraltına, dalları göğe uzanan kozmik ağaç.