İsimler Sözlüğü

"Deniz" + "han". Denizlerin hakanı; sonsuzluk ve özgürlüğü simgeler.

Arapça "övülmüş, takdire şayan" anlamında. Kaşgarlı Mahmut'un adıyla Türk dilbilim geleneğiyle özdeşleşmiştir.

İbranice kökenli, "Allah artırsın" anlamında. Türk kültüründe Yusuf Has Hacip (Kutadgu Bilig) ile özdeşleşmiş; ayrıca Hz. Yusuf'un güzelliği ve sabrıyla simgeleşmiştir.

"Gök" (gökyüzü) + "han" (hükümdar). Gökyüzünün hakanı; özgürlük, yücelik ve liderliği bir arada simgeler. Oğuz Kağan'ın oğullarından birinin adıdır.

Türkçede selvi ağacı (servi). Uzun boylu, zarif ve kalıcılığı simgeler; halk şiirinde sevgilinin timsali olarak kullanılmıştır.

Türkçede özgür, hür, serbest. Türk kültüründe özgürlük en temel değerlerden biridir; "Türk boyunca hür yaşamıştır" anlayışının yansıması.

"Dağ" + "han". Dağların hakanı; sağlamlık, dayanıklılık ve otoriteyi simgeler.

Türkçede menekşe (mor çiçek). Alçakgönüllülük, samimiyet ve naifliği simgeler.

Türklerin anavatanı olarak kabul edilen efsanevi coğrafya. İran destanlarında Türk yurdunu ifade eder; Türklük bilincinin ve köklü ata yurduna bağlılığın simgesi olarak kullanılır.

Türkçede lale (lülü). Osmanlı kültüründe "Lale Devri" ile özdeşleşen, inceliğin ve güzelliğin simgesi çiçek.

Hanım, hanımefendi, soylu kadın. Osmanlı'da hanımefendi unvanı.

Hayat ağacı, dünya ağacı. Kökleri yeraltına, dalları göğe uzanan kozmik ağaç.