İsimler Sözlüğü

Türkçede özgür, hür, serbest. Türk kültüründe özgürlük en temel değerlerden biridir; "Türk boyunca hür yaşamıştır" anlayışının yansıması.

Türkçede menekşe (mor çiçek). Alçakgönüllülük, samimiyet ve naifliği simgeler.

İbranice kökenli, "Allah artırsın" anlamında. Türk kültüründe Yusuf Has Hacip (Kutadgu Bilig) ile özdeşleşmiş; ayrıca Hz. Yusuf'un güzelliği ve sabrıyla simgeleşmiştir.

Türkçede selvi ağacı (servi). Uzun boylu, zarif ve kalıcılığı simgeler; halk şiirinde sevgilinin timsali olarak kullanılmıştır.

Türklerin anavatanı olarak kabul edilen efsanevi coğrafya. İran destanlarında Türk yurdunu ifade eder; Türklük bilincinin ve köklü ata yurduna bağlılığın simgesi olarak kullanılır.

Arapça "övülmüş, takdire şayan" anlamında. Kaşgarlı Mahmut'un adıyla Türk dilbilim geleneğiyle özdeşleşmiştir.

"Dağ" + "han". Dağların hakanı; sağlamlık, dayanıklılık ve otoriteyi simgeler.

Türkçede lale (lülü). Osmanlı kültüründe "Lale Devri" ile özdeşleşen, inceliğin ve güzelliğin simgesi çiçek.

"Gök" (gökyüzü) + "han" (hükümdar). Gökyüzünün hakanı; özgürlük, yücelik ve liderliği bir arada simgeler. Oğuz Kağan'ın oğullarından birinin adıdır.

"Deniz" + "han". Denizlerin hakanı; sonsuzluk ve özgürlüğü simgeler.

Dinin yardımcısı, dinin kuvvetlendiren. Anadolu Selçuklu hükümdarlarından.

Hayat ağacı, dünya ağacı. Kökleri yeraltına, dalları göğe uzanan kozmik ağaç.